انیمیشن و آگهی های تلویزیونی

انیمیشن همیشه دارای جذابیت بوده و مخاطبان پروپا قرصی هم داشته است و وقتی ضرورت آن احساس شد خیلی زود جای خود را به عنوان وسیله ارزشمند کمک آموزشی و تبلیغاتی پیدا کرد . در واقع انیمیشن با تکنیک های متفاوت و زیبایش اعجاز کرد . بخصوص پیرایه ای که این اواخر به آن بستند یعنی انیمیشن کامپیوتری امروزه با وجود تکنیکهای رایج در انیمیشن کامپیوتری قدرت سازنده نسبت به سابق که فقط می بایست از تکنیکهای دو بعدی و یا اپیتکال استفاده می کرد ، بیشتر شده است .

تردیدی نیست که انیمیشن کامپیوتری کمک زیادی به علوم و فنون مختلف اعم از آموزشی و صنعتی ، پزشکی ، هنری و سایر موارد نموده است . تیزرسازی که در حال حاضر یکی از کاربردی ترین بخشهای انیمیشن معاصر به شمار می رود در حال تبدیل شدن به یک صنعت گسترده و فراگیر است . تیزرهای کارتونی ویژگیهای منحصر به فرد خود را دارند . در تیزرهای کارتونی سازنده و یا تولیدکننده تنها محدود به واقعیتها نیست . هر چه غیر واقعی یا تخیلی را می توان جهت تبلیغ محصول به کار برد . انیمیشن جایگاهی برای نوآوری است . هرچه در ذهن بتوان تصور کرد ، می توان در انیمیشن به تصویر کشید .

برای تبلیغ یک محصول می توان بی نهایت موجود خلق کرد و یا از حرکت دوربین های پیچیده که در فیلم زنده امکان ساخت آن نیست بهره برد . انیمیشن های تبلیغاتی ضمن آنکه ارزش سرگرم کننده آنی دارند ، می توانند در سریع ترین زمان ممکن ، مفهوم را انتقال دهند . در گذشته کمتر از انیمیشن در تبلیغات تلویزیونی استفاده می شد گرچه تکنیکهای رایج آن زمان چندان فوق العاده نبود اما کارکترهای تحرک دوبعدی و ریتم آگهی ها باعث در ذهن ماندن آنها می شد.

به دلیل وجود این قابلیت معمولا تیزرهای انمیشن جذاب ترند و وقتی تکرار می شوند نسبت به تیزرهای فیلم زنده دیرتر جذابیت خود را از دست می دهند . یک تیزر کارتونی خوب می تواند در هر زمان تأثیرگذار باشد .

با وجود این همه حسن آیا مجاز است که هرگونه آگهی تبلیغاتی به وسیله انیمیشن (دوبعدی و یا سه بعدی) ساخته شود ؟

اخیرا نوعی از آگهی ها از تلویزیون پخش می شوند که حاوی پیامند و بیشتر ، اطلاع رسانی می کنند تا معرفی کالا . این گونه آگهی ها که با چاشنی طنز و اشعار و آهنگ های ریتمیک توام هستند و بعضا با مهارت و زیبایی خاصی هم ساخته می شوند ، بیشتر قصد فرهنگ سازی دارند . مانند موارد آگهی های صرفه جویی در مصرف گاز و برق و یا تیزرهای راهنمایی رانندگی .

به نظر می رسد که این قبیل آگهی ها ضمن آنکه سرگرمی و نشاط ایجاد می کنند با طرح مسائل جدی و بخصوص فرهنگی تأثیر قابل توجهی بر بیننده می گذارند . به عنوان مثال طبق آماری ، تیزرهای راهنمایی رانندگی بر ۸۱ درصد بینندگان تأثیر مثبت داشته است . البته در برخی موارد این گونه آگهی های حاوی پیام بی تأثیر و یا دارای تأثیر کوتاه مدت بوده است .

منظور ، عدم استفاده از شخصیت های کارتونی در این گونه آگهی ها و یا عدم استفاده از انیمیشن کامپیوتری نیست . بلکه برعکس ، استفاده درست از آن در کنار داستان اجرای ماهرانه تکنیک و مواردی که از این قبیل می باشد . امروزه در ایران برای ساخت تیزر انیمیشن از تکنیک های زیادی استفاده می شود . تکنیک باید بر اساس نوع محصول انتخاب شود . به طوری که نه تنها در ارتباط با محصول مورد تبلیغ باشد بلکه به نوعی به بیان ایده مورد نظر در مورد کارایی محصول کمک کند . به طور مثال وقتی با محصولات خوراکی سر و کار داریم ، فیلم زنده بهتر از انیمیشن کامپیوتری سه بعدی می تواند بیانگر مزه و طعم محصول مورد نظر باشد . برای تبلیغ یک همبرگر هرچقدر مدل شبیه سازی شده کامپیوتری دقیق و زیبا باشد باز هم به بیننده حس لذت خوردن آن را نمی دهد . در چنین مواردی بهتر است شکل واقعی محصول به نمایش در آید . در واقع استفاده از فیلمبرداری مستقیم از محصول نتیجه بهتری خواهد داشت .

در مقابل ، وقتی یک کالای صنعتی مثل رادیاتور یا اگزوز اتوموبیل را برای ساخت یک آگهی تبلیغاتی در اختیار داریم در بیشتر موارد به لحاظ خشک و خشن بودن محصول ، استفاده از انیمیشن سه بعدی کامپیوتری نتیجه خوبی خواهد داشت.  وقتی کالای مورد تبلیغ ، مورد استفاده کودکان باشد و یا اکثر استفاده کنندگان آن کودکان باشند ، استفاده از انواع تکنیک های انیمیشن مثل عروسکی کامپیوتری و ... به جای استفاده از فیلمبرداری از محصول ، درست تراست . برای محصولاتی از قبیل انواع پفک و چیپس که به کرات در تلویزیون ایران تبلیغ می شوند به نظر می رسد استفاده از انیمیشن بر بیننده تأثیر بیشتری خواهد گذاشت . در هر حال این مثال ها تاکیدی است بر این اصل که تکنیک باید براساس نوع محصول انتخاب شود .

 

تالیفات دنیای نو